ارتودنسی

ارتودنسی ردیف کردن دندان ها و اصلاح ناهنجاری های فک و دندان ، اصلاح موقعیت غلط دندان ها در فک یا تغییر الگوی جهت رشد فکین می باشد .

درمان های ارتودنسی به دو صورت متحرک و ثابت انجام می گردد ؛

ارتودنسی متحرک :

از وسایلی که از دهان خارج می شود استفاده می گردد که معمولا در بیشتر اوقات شبانه روز به غیر از غذا خوردن باید این وسایل که پلاک نامیده می شود در داخل دهان قرار داشته باشند.
درمان های متحرک با پلاک ، بیشتر در کودکان و در ارتودنسی پیشگیری مانند باز کردن فک بالا، اصلاح الگوی رشد فک ها و اصلاح موقعیت قرار گیری دندان ها در فک به وسیله اعمال نیرو با فنر کاربرد دارد و درمان موفقیت آمیز منوط به استفاده از مدام و به اندازه این وسایل می باشد.
در سنین بالاتر از 12 تا 14 سال به دلیل کامل شدن نسبی رشد فک ها عملا این وسایل خیلی کاربردی ندارند و برای اصلاح روابط دندان ها و موقعیت دندان ها نیاز به انجام ارتودنسی ثابت می باشد و در مورد اصلاح موقعیت فک و روابط فک ها ممکن است نیاز به جراحی فک باشد.

ارتودنسی ثابت:

اصلاح موقعیت قرارگیری دندان در فک به وسیله وسایل خاص که به صورت ثابت در دهان قرار می گیرند و خارج نمی گردند. این وسایل براکت نامیده می شوند و روی دندان ها توسط کامپوزیت چسبانده می شوند و به وسیله وایر یا سیم های مخصوص و یا فنر و کش های خاص که روی براکت ها قرار می گیرند، اعمال نیرو کرده و باعث اصلاح موقعیت قرارگیری دندان ها می گردند.

 

خطرات عدم انجام درمان ارتودنسی :

۱: لبخند و ظاهری نازیبا که گاهی باعث کم شدن اعتماد به نفس و مشکلات کودک و جوانان در ارتباط با افراد می گردد .

۲ : احتمال افزایش شکستگی دندان های بیرون زده

۳ : افزایش پوسیدگی به علت کج بودن دندان ها ، گیر غذایی و تمیز نشدن آن ها

۴: احتمال ایجاد بیماری های لثه به علت کج بودن دندان ها ، تمیزنشدن دندان و لثه و ایجاد بوی بد دهان به علت تجمع مواد غذایی

۵ : اختلال در جویدن و بلع غذا

۶ : ایجاد تکلم نادرست

۷ : احتمال ایجاد مشکلات مفاصل فکی

فهرست