کامپوزیت

کامپوزیت ونیر:

کامپوزیت ونیر یا روکش‌های کامپوزیتی دندان، روشی برای اصلاح طرح لبخند و رفع مشکلات ظاهری دندان است. ونیرهای کامپوزیتی، روکش‌هایی هستند که سطح خارجی دندان را می‌پوشانند تا مشکلاتی نظیر شکستگی، تغییر رنگ، پوسیدگی و یا نامرتب بودن دندان‌ها را اصلاح کنند. کامپوزیت ونیر یا لمینت‌های کامپوزیتی، در کنار ترمیم با مواد کامپوزیت و روکش‌های کامپوزیتی، همگی از روش‌های ارزان و سریعی هستند که هم ظاهر دندان را تغییر می‌دهد و هم در درمان پوسیدگی دندان و ترمیم شکاف‌ها کاربرد دارد.

ترمیم کامپوزیتی و همچنین کامپوزیت ونیر، نسبت به روکش تمام چینی (پرسلن) دارای مزایایی است که از جمله مهم‌ترین آن‌ها هزینه پایین‌تر است. به طور متوسط، روکش پرسلن دو تا سه برابر گران‌تر از کامپوزیت است. از آنجایی که بسیاری از درمان‌های زیبایی تحت پوشش بیمه قرار ندارد، برای برخی افراد مهم خواهد بود. هزینه روکش‌‌ها می‌تواند بر حسب برخی از عوامل متفاوت باشد.

یکی دیگر از مزایایی که ترمیم های کامپوزیت نسبت به روکش پرسلن دارند این است که کامپوزیت معمولا در همان روز درمان، با اندکی انتظار قابل ساختن است. ترمیم های کامپوزیت (همچنین به عنوان پیوند کامپوزیتی شناخته می‌شوند) به‌جای تولید در لابراتوار، مستقیماً روی دندان‌ها ساخته می‌شوند. رزین کامپوزیتی همرنگ دندان، به‌طور مستقیم روی دندان قرار می‌گیرد و سپس توسط دندان‌پزشک شکل داده می‌شود تا فرم دندان را به خود بگیرد. البته این کار با مهارت و دقت دندانپزشک ارتباط مستقیم دارد.

رزین شکل و برش داده شده، با استفاده از تابش نور آبی سخت می‌شود. پس از آن لایه‌های اضافی رزین کامپوزیت روی لایه‌های زیرین قرار می‌گیرد و با توجه به فرم مورد نظر، برش داده می‌شود. پس از اتمام کار، برای ایجاد جلوه‌ای طبیعی‌تر و شبیه به بافت دندان، روکش یا لمینت کامپوزیتی، پالیش می‌شود. روش استفاده از کامپوزیت بدون ایجاد حفره دهانی و حتی با کمترین تراش در مینای دندان کار گذاشته می‌شود و در اصطلاح پزشکی، کمتر تهاجمی است؛ همچنین در مقیسه با ساخت روکش پرسلن، بسیار سریع‌تر انجام می‌شود.

بزرگترین مزیتی که کامپوزیت نسبت به پرسلن دارد، قابلیت اصلاح آن است. روکش یا لمینت پرسلن در فرایند کار گذاشتن نیاز به تغییر شکل و تراش دادن دندان‌های طبیعی دارد تا در جای خود قرار بگیرد. برای ترمیم با کامپوزیت و کار گذاشتن روکش کامپوزیتی، دندانپزشک با توجه به فرم دندان‌ها می‌تواند ضخامت لایه کامپوزیتی را تغییر دهد و همچین با کمترین میزان تراش، دندان‌ها را روکش نماید. به همین دلیل مقدار اندکی کار روی دندان‌های طبیعی برای آماده کردن آن‌ها نیاز است. به همین دلیل می‌توان روکش‌های کامپوزیتی را در صورت نیاز برداشت و با روکش‌های جدید، جایگزین کرد.

کارگذاشتن لمینت روی دندان پوسیده:

برای کارگذاشتن روکش یا لمینت روی دندان‌های پوسیده، اول باید پوسیدگی رفع شود، بعد اقدام به روکش گذاری کرد. برای این کار بخش‌های دارای پوسیدگی تراش می‌خورد و برداشته می‌شود. سپس با مواد کامپوزیتی همرنگ دندان، محل پوسیدگی پر می‌شود. در مرحله بعد روکش یا لمینت کامپوزیتی روی دندان قرار خواهد گرفت. باید توجه داشت که اگر این پوسیدگی‌ها درمان نشود، در آینده موجب آسیب رسیدن به لمینت، گسترش پوسیدگی و ایجاد بوی بد در دهان و در نهایت از دست رفتن دندان خواهد شد.

کامپوزیت ونیر نانوسرامیکی:

همواره کیفیت روکش‌های سرامیکی یا پرسلن نسبت به مواد کامپوزیتی و همچنین جلوه طبیعی‌تری که دارد، بسیاری را برای استفاده از روکش کامپوزیتی دچار تردید می‌کند. روکش‌های سرامیکی، افزون بر ماندگاری بیشتر، رنگ‌پذیری کمتری دارند، در برابر خز و خش مقاوم هستند و در کل ظاهری مانند مینای طبیعی دندان دارند.

با این وجود امروزه کامپوزیت‌های نانوسرامیکی نیز تولید می‌شوند که اقبال عمومی به لمینت و روکش کامپوزیتی را بیشتر کرده است. این رزین‌های کامپوزیتی دارای مواد نانوسرامیکی در بافت خود هستند که پس از کارگذاشتن روی دندان و پولیش، ظاهری شبیه به روکش سرامیکی پیدا می‌کند. وجود نانوسرامیک، تا اندازه‌ای خاصیت روکش‌های پرسلن را برای لمینت‌های کامپوزیتی نانوسرامیکی به ارمغان آورده‌اند. یعنی هم جلوه طبیعی‌تر دارند، هم از مقاوت و دوام بالاتری برخوردار هستند و هم رنگ‌پذیری آن‌ها کمتر است. با این حال همچنان از روکش‌های پرسلن، ارزان‌تر می‌باشند.

مجله آموزشی

فهرست